۱۰ دلیل برای استفاده از فریم ورک AngularJS

۱۰ دلیل برای استفاده از فریم ورک AngularJS

اگر تا به حال از Angular استفاده نکرده اید، شاید نتوانید به درستی درک کنید که چرا برنامه نویسان معتقدند که جاوا اسکریپت منعطف ترین زبان در دنیاست. انگولار تنها فریم ورکی است که استفاده از MVC را بسیار خوب ارائه می دهد.

امروزه اکثر فریم ورک ها مجموعه ای ابزار های موجود می باشند. انگولار نسل بعدی فریم ورک است که هر ابزاری در آن برای کار پیوسته و مرتبط با ابزارهای دیگر طراحی شده است. در اینجا ۱۰ دلیل وجود دارد که به شما می گوید همین امروز باید استفاده از Angular را شروع کنید.

۱- MVC در آن به خوبی انجام می شود

اکثر فریم ورک ها از شما می خواهند که برای اجرای معماری MVC، اپلیکیشن خود را به کامپوننت های MVC تقسیم کرده و پس از آن  از شما می خواهد که برای ارتباط مجدد آنها کد نویسی کنید که خود کار زیادی را می طلبد. در فریم ورک Angular شما اپلیکیشن خود را به کامپوننت های MVC تقسیم کرده و خود فریم ورک بقیه ی کارهای لازم را انجام می دهد. انگولار کامپوننت های شما را مدیریت کرده و مانند یک خط لوله آنها را به هم متصل می کند.

به دلیل این که انگولار مانند یک واسطه عمل می کند، برنامه نویسان نیاز به نوشتن shortcut بین کامپوننت ها ندارند تا انطباق را ساده تر سازند.

۲- رابط کاربری بیانی (declarative)

انگولار از HTML برای تعریف رابط کاربری (UI) اپلیکیشن استفاده می کند. HTML یک زبان بیانی است که از تعریف رابط به صورت پروسه ای در جاو اسکریپت، واقعی تر بوده و پیچیدگی های کمتری دارد. سازمان دهی مجدد HTML نیز از سازمان دهی رابطی که در جاوا اسکریپت نوشته شده است، شکنندگی کمتری دارد، به عبارت دیگر خرابی و از کار افتادگی در آن ایجاد نمی شود. علاوه بر این شما می توانید هنگامی که view به HTML نوشته شده باشد، برنامه نویسان بیشتری برای بخش UI استخدام کنید.

HTML همچنین برای تعیین روش اجرای اپلیکیشن نیز به کار می رود. ویژگی های خاص موجود در HTML تعیین می کند که از کدام controller برای کدام المان استفاده شود. این ویژگی ها تعیین می کند که چه چیزی بارگذاری شود اما چگونگی آن را مشخص نمی کند. این رویکرد بیانی باعث تسهیل چشمگیر توسعه ی اپلیکیشن به روش WYSIWYG (آنچه که می بینی همانی است که به دست می آوری) می شود. به جای صرف وقت بر روی نحوه ی جریان داشتن یک برنامه و این که چه چیزی باید اول بار گذاری شود، شما به راحتی آنچه را که می خواهید تعریف کرده و انگولار بقیه ی کار های مربوطه را انجام می دهد.

۳- Data model ها به صورت POJO می باشند

Data model های موجود در فریم ورک انگولار، اشیاء قدیمی و ساده ی جاوا اسکریپت (POJO) هستند و نیاز به متد های فراوان getter و setter ندارند. شما می توانید مستقیما خصوصیات را به ان افزوده یا تغییر دهید  و هر طور که تمایل دارید object ها و آرایه ها را loop کنید. کد های شما ظاهر بسیار تمیز تری داشته و واقعی تر می باشند.

Data model های قدیمی محافظان داده بوده و مسئول ماندگاری داده و همگام سازی سرور می باشد. این data   model ها مانند provider های هوشمند داده رفتار می کنند. اما از آنجایی که data model های فریم ورک انگولار، شیء هایی ساده (plain object) هستند، لذا بیشتر مانند cork board عمل میکنند. Cork board چیزی بیش از یک محفظه ی موقت نیست که افراد از آن برای قرار دادن و بازیابی داده استفاده می کنند. البته cork board در انگولار ارتباط نزدیک و پیوسته ای با controller و view دارد. برای تمایز آن با data model های قدیمی، انگولار آنها را ‘scope’ می نامد.

تمام خوصیات یافت شده در شیء scope به صورت خودکار توسط انگولار به view متصل می شود. به عبارت دیگر، انگولار مداوما تغییرات ایجاد شده در این خصوصیات را بررسی و به صورت خودکار view را آپدیت می کند.

Scope ها هیچ داده ای برای شروع کار ندارند و تکیه ی آنها بر controller است تا بر طبق نیاز های منطق کار به آنها خوراک رسانی کند.

۴- رفتار با دایرکتیو ها

انگولار از دایرکتیو ها برای افزودن کارایی های جدید به HTML استفاده می کند. دنیایی را تصور کنید که HTML دارای المان های فوق العاده غنی می باشد. مثل :

<accordion></accordion>, <grid></grid> ,  <lightbox></lightbox>

و ما هرگز مجبور به تغییر DOM برای شبیه سازی آنها نیستیم. تمام کاری که اپلیکیشن ما باید انجام دهد نسبت دادن attribute ها به المان ها می باشد تا کارایی های جدید و خلاقانه ای را ایجاد کند.

دایرکتیو ها با ایجاد امکان ابداع المان های جدید HTML، این کار را برای ما انجام می دهند. با قرار دادن تمام کد های تغییر DOM در دایرکتیوها، می توانیم آنها را از اپلیکیشن MVC خود مجزا کنیم. این امر باعث می شود که اپلیکیشن MVC ما تنها بر روی آپدیت کردن view با داده های جدید تمرکز کند. نحوه ی رفتار متعاقب view به دایرکتیو های بستگی دارد.

دایرکتیورها به شکل المان های customize شده ی HTML:

<myticker></myticker>

ویژگی های customize شده

<div data-myticker></div>

و class name های دلخواه

<div class=”myticker”></div>

می باشد که باعث می شود بتوانیم از آنها مانند المان های معمولی HTML استفاده کنیم.

دایرکتیو های به صورت المان های قابل استفاده ی مجدد طراحی شده اند که از اپلیکیشن شما مجزا هستند. در واقع، اگر یک المان خاص توسط استاندارد HTML5 پذیرفته شود، باید دایرکتیو خود را حذف کرده و اپلیکیشن شما باید دقیقا مانند قبل عمل کند و نیازی به تغییر اپلیکیشن نباشد.

به یاد داشته باشید که controller نباید مستقیما DOM را تغییر دهد. تمام تغییرات DOM باید توسط دایرکتیوها اجرا شود.

۵- انعطاف پذیری در کار با فیلتر ها

فیلتر ها داده را قبل از رسیدن به view فیلتر کرده و می توانند در کارهای ساده ای مانند فرمت کردن مکان های دسیمال برای یک عدد، حفظ ترتیب یک آرایه، فیلتر کردن یک آرایه بر اساس یک پارامتر یا اجرای عمل صفحه بندی شرکت کنند. فیلتر ها به صورت توابع مستقلی طراحی شده اند که مشابه با Directive ها از اپلیکیشن شما مجزا می باشد اما ارتباط آنها فقط با تغییر شکل داده می باشد.

فیلتر ها بسیار کارامد هستند و این امکان وجود دارد که یک جدول قابل طبقه بندی HTML را با استفاده از فیلتر ها و بدون نیاز به نوشتن هیچ گونه جاوا اسکریپت ایجاد کرد.

منبع :

http://summits.ir

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *